آقای جنتی باید یداند آبروی و عرض مومن در دین اسلام بالاترین چیز است و حتی از جان والا تر و مهمتر است. پس گمی دقت کنید.

خطیب جمعه تهران انفجار در حسینیه ای در شیراز را اقدام زشت تروریستی توصیف کرد و گفت: متاسفانه نمونه این کارها را غربی ها تحسین و ما را به تروریست پروری متهم می کنند.

به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری انتخاب، آیت الله هاشمی رفسنجانی در خطبه دوم نماز جمعه امروز تهران تصریح کرد: ما شاهد یك حركت زشت تروریستی در حسینیه سیدالشهداء شیراز بودیم و در این حادثه مردمی كه برای شنیدن قران و موعظه آمده بودند به خاك و خون كشیده شدند؛ گرچه مسوولان امنیتی در روزهای اول منكر بودند كه این تخریب است، شاید به خاطر مصالحی كه خود تشیخص داده بودند، و ظلم ‌كردند به مردمی كه آنجا مجروح شدند، 200 نفر آسیب دیدند و كسانی كه واقعا شهید شده بودند آنها را شهید نشناختند، ولی خب وزیر اطلاعات دیروز مساله را حل كرد و گفت تخریب است و یك عقده از دل مردم شیراز كه می‌دیدند نظریه اول درست نیست، باز كرد.

شرح ما وقع :

http://www.rahpouyan.com/

از آنجاییکه این وبلاگ اصلا سیاسی نیست و دغدغه های سیاسی را دنبال نمیکند و من دغدغه های سیاسیم را جای دیگری مینویسم، در ادامه مباحث دینی و مذهبی و بیان مبانی شرعی انتخابات سوال دیگری را مطرح میکنم.

به راستی نماینده منتخب باید دارای چه ویژگیهایی باشد؟ آیا شرعا در انتخاب افراد پارامترهایی باید لحاظ شود؟ آیا انتخاب فرد صالح بجای اصلح دارای مجوز و مبنای شرعی است؟ و اگر لازم نیست لزوما فرد اصلح انتخاب شود و کافی است کاندیدای مورد تایید جناح و دسته و گروه و سلیقه صالح باشد و نه اصلح، پس چرا برخی افراد سعی میکنند سلیقه دیگران را نفی کنند؟ اصلا اصلحیت و صالح بودن در انتخابات یعنی چه؟ آیا بینش سیاسی، عملکرد موفق، ظاهر و بسیاری مسایل دیگر در اصلحیت نقش دارد؟ شاید مبنای این حرف را باید در امامت مفضول بر فاضل جستجو کرد. به هر حال آیه الله مهدوی کنی با این سخن خود پای سلیقه در انتخاب را به انتخابات گشود و خط بطلان بر پدر خواندگی و تعیین تکلیف برای مردم کشید و به تعبیر یکی از دوستان پلورالیسم سیاسی را پذیرفت. من نیز این سعه صدر را به ایشان تبریک میگویم.

" اين طرح با موفقيت در جامعه پياده شد و ما توانستيم از اين راه، برخي وهن‌ها نسبت به دين نظير کاروان‌هاي علم‌کشي، قمه‌زني و حمل شمايل و تمثال‌ها را تا حدود زيادي کاهش دهيم که اين امر در سايه طرح امنيت اجتماعي حاصل شد."

خدا رحم کند به دینی که مفسر و مجری آن نیروی انتظامی باشد....

" ...بیدار باشید مردم ایران! بدانید کوچکترین کلمه که شعائر حسینی را سست کند، کمر خاتم النبیین(ص) را می شکند. این عزاداری ها، این سینه زنی ها، این زنجیر زنی ها باید به حد اعلی حفظ بشود. مسأله بازیچه که نیست.... آن حائری، آن بروجردی که از او استفتاء می کنند که در شهر ما از این ضریح ها به صورت عَلَم بیرون می آورند. این فقیه است که می گوید: در هر شهری آنجور که رسم است، عزاداری باید اجرا شود. ... "

(بخشی از سخنان آیه الله وحید خراسانی)

برای اطلاعات بیشتر به پست امسال محرم  مراجعه نمایید.

نوروز جشن تحول طبیعت است در تحویل سال جدید.

و دقیقا همین تحول است که ما به آن نیاز داریم. آب اگر راکد و بدون تغییر بماند گنداب میشود. اما اگر در چرخه تحول طبیعی جریان یابد باران، رود و دریایی است که مظهر پاکی و پاکیزگی است.

انسان ها هم همینگونه اند. آدمهایی هستند که هیچوقت در خودشان بازنگری نمیکنند. هیچگاه نو و تازه نمیشوند. هرگز به فکر جدید شدن نمی افتند. این آدمها کم کمک مرداب میشوند. بو میگیرند. فسیل میشوند و جز آلودگی ثمری نخواهند داشت. انسانها نیز نیاز به تحول و نو شدن دارند. نیاز به بازنگری در خویشتن. این همان است که در علم اخلاق به آن محاسبه میگویند و مقدمه سلوک اخلاقی است.

یعنی برگردی و به خودت یک نگاه دوباره بیاندازی و بدیهایت را به خوبی بدل کنی. قرآن میگوید "یبدل الله سیئاتهم حسنات" خدا بدی هایشان را به خوبی تبدیل میکند. نه اینکه بدی ها را میبخشد بلکه تبدیل میکند. دقیقا مثل فضولات طبیعت برگهای زرد پژمرده که تبدیل به گلهای تازه و برگهای نو میشود.این همان اصل تحول است که ما به آن نیاز داریم.

و نوروز گذشته از همه حرفهایی که در موافقت یا مخالفت آن از طرف برخی گفته شده است، فرصت مناسبی است برای بازنگری و تحول درونی انسان. برای جاری شدن. سبز شدن و تازه شدن.

الهی حول حالنا الی احسن الحال.

نوروزتان پر از تحول و نو آوری.

این تبریک رو هم یکی از خوانندگان کامنت گذاشتن که زبان حال هممونه 

يا مقلب القلوب والابصار قلب وديده تاريك انديشان رابه سوي روشني راهنمايي كن يا مدبر الليل والنهار بهترين روز ها را براي انسانها مقرر فرما يا محول الحول والاحوال اي متحول كننده حالات و احساسات ما حول حالنا الي احسن الحال با فرج مولا يمان حالات واحوال مارا به بهترين حالات تبديل كن
بهاري نيكو را برايتان آرزومندم

اگر به مصاحبه ها، اعلامیه ها، اطلاعیه ها و سخنرانی های قبل از انتخابات در طول تاریخ انقلاب نگاهی بیاندازیم متوجه دو لحن کلام (مشخصا قبل و بعد دوم خرداد) خواهیم شد.در قبل از دوم خرداد معمولا شرکت در انتخابات یک وظیفه شرعی و الهی تلقی میشد. و عنوان میشد که: شرکت در انتخابات وظیفه هر ایرانی مسلمان است. این دیدگاه هنوز هم از سوی برخی مراجع و جامعه مدرسین و جناح راست مطرح میشود. پس از دوم خرداد که جریان دفاع از حق انسانی و مبحث حقوق شهروندی قوت یافت به ناگاه گفتمان این مساله نیز عوض شد. انتخابات و شرکت در آن به عنوان حق تعیین سرنوشت از حقوق افراد یک جامعه دموکراتیک است. به بین بهتر هرکس باید در تعیین سرنوشت خودش دخیل باشد و یکی از راهکارهای دخالت در مسیر سیاسی، اقتصادی جامعه ای که در آن زندگی میکنیم شرکت در انتخابات است.

مبنای گروه اول در وظیفه بودن، آنست که چون حکومت دینی است و به رهبری ولی فقیه و لذا آنچه ولی فقیه از ما میخواهد لزوما امری واجب است. به تعبیر برخی مثل نماز واجب است و به نوعی بیعت مجدد محسوب میشود.و لذا نماینده باید عادل و اصلح باشد.

اما مبنای گروه دوم انسان محوری و دموکراسی است و حقوق شهروندی ولذا ممکن است نماینده شما عادل نباشد و یا حتی مومن نباشد ولی متخصص باشد.به تعبیر دیگر اینجا شرط، تخصص است.و مشروعیت نظام و یا کاندیدا نقش اساسی نخواهد داشت.

مرحوم آیت الله فاضل در یکی از آخرین مصاحبه هایشان با اشاره به این دو دیدگاه گفته بودند که من اگرچه حق بودن انتخابات را نفی نمیکنم ولی انتخابات را همچنان یک وظیفه الهی میدانم.

بحث راجع به دیدگاه دوم (حق محور) بسیار است که  فقط  یک سوال را مطرح میکنم. اگر شرکت در انتخابات یک حق است پس تحریم آن به هر بهانه ای که باشد درواقع کمال بیخردی است. و نیز عدم شرکت انقلابیون در انتخابات های رژیم پهلوی نیز قابل دفاع نخواهد بود.

اما در مورد دیدگاه اول (وظیفه محور) که با مشروعیت نظام مرتبط است نیز سوالات جدی وجود دارد. میدانیم که واجبات به انواع مختلفی تقسیم میشوند و دارای مبانی مختلفی نیز هستند. حال وجوب در اینجا چه نوع وجوبی است؟

آیا شرکت در انتخابات واجب عقلی است(که به مبنای دوم باز میگردد) و یا واجب شرعی؟ 

 واجب نفسی است(یعنی خودش فی مفسه واجب است) و یا غیری(یعنی برای چیزی دیگر چون حفظ نظام)؟

واجب عینی است(بر همه لازم است) و یا واجب کفایی(یعنی اگر تعدادی بودند که نظام متضرر نشود کافی است و لزومی به شرکت همه نیست)؟

آیا وجوب آن مانند نماز است که در هر حال باید انجام شود و یا مانند روزه برای مسافرین و یا غیر متمکنین  لازم نیست؟

و مهمتر از همه آیا تمامی انتخاباتها (اعم از اصل نظام، قانون اساسی، خبرگان، مجلس، شوراها، شورایاری ها و...) از وجوب یکسانی برخوردارند؟ پس چرا رهبری در انتخابات دور سوم شورا ها که در سیستان بودند شرکت نداشتند؟

و آیا لزوم شناخت نامزد ها و اعتماد به عدالت آنها در چه حد است و تا چه میزان لازم است؟ و آیا عدم شناخت دلیلی بر عدم شرکت میتواند باشد ، یا نه؟

اینها و بسیاری دیگر سوالاتی هستند که صدا و سیما و مراجع سیاسی جناح راست باید پاسخگوی آن باشند تا وظیفه بطور تعیِنی بر مکلفین مشخص شود.

ویرانه نه آن است که جمشید بنا کرد

ویرانه نه آن است که فرهاد فرو ریخت

ویرانه دل ما است که هر جمعه به یادت

صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت

همه ما محرم را به دسته هاي عزادار ميشناسيم. كدام يك از ما در آرزوهاي كودكانه اش داشتن يك زنجير كوچك ، ياشركت در دسته به همراه پدر يا برادر را نداشته است. هر وقت نام محرم را ميشنويم بي اختيار تصويري از علم و كتل و دسته هاي زنجير زن و سينه زن در ذهن تداعي ميشود. حتي وقتي يك عكاس يا گرافيست ميخواهد نمادي از محرم را به تصوير بكشد براي پوستري يا جلد كتابي و يا ... يكي از آن نمادها همين زنجير و علم و كتل است. درست مثل همان كاسه برنجي آب كه در وسطش يك دست از مچ ايستاده است و نمادي از علمدار كربلا است.

اما امسال محرم، شاهد مبارزه با مظاهر عزاداري حسيني به گونه اي وسيع بوديم. دامنه اين مبارزات كه با بهانه مبارزه با خرافات و يا بدعتها و قاعده لا ضرر(حرمت ضرر زدن به نفس) ... پيگيري ميشد، از زنجير زني و علم ، تا  سينه زني و گريه همه را در بر گرفت. جالب اينجا است كه در اين مبارزه هماهنگ روشنفكران  غربگرا و دولتيان اسلامگرا ( كه معمولا سايه هم را با تير ميزنند) با هم متحد شده بودند. پليس هم كه اين روزها هر بي قانوني را به اسم نظم عمومي انجام ميدهد بدون حق هيچگونه اعتراض. جالب اينجا است كه مستمسك بسياري از اينان حكم ثانوي برخي مراجع در مورد قمه بود، بدون توجه به اينكه اولا حكم قمه يك حكم ثانوي است و از اختيارات حاكم اسلامي. و ثانيا قمه هيچگاه مظهر عزاداري عمومي نبوده است و اصلا موضوعا با اين مسايل فرق ميكند. به دوستي گفتم با اين روند تا چند سال آينده بايد منتظر ممنوعيت بيرون آوردن دسته به دليل ايجاد مزاحمت و ترافيك و نيز ممنوعيت برپايي مجالس روضه ايضا به دليل مزاحمت و توليد آلودگي صوتي باشيم.

به هر حال حضرت آيت الله العظمي وحيد خراساني در آخرين جلسه درس خود در مسجد اعظم پيش از تعطيلات اربعين حسيني و دهه آخر صفر بيانات مهمي را فرمودند كه مباني فقهي شعاعر و مظاهر عزاداري حسيني را تبيين كردند و برخي آقايان بهتر است بدانند به صرف يادگيري چند قاعده ساده فقهي نميتوان به اين راحتي ها  فتواي حرمت سينه زني و گريه و ... را صادر كرد آنهم بدون پشتوانه فقهي و علمي ( مخصوصا حالا كه هر جوجه فكلي و هر مداح و ... براي فتوا دادن به تحصيل علم نيازي نميبينند).

گزيده بيانات ايشان را ميتوانيد در ادامه مطلب و يا لينك مربوطه مطالعه كنيد و براي دانلود سخنراني ايشان با عنوان « برپايی و زنده نگهداشتن شعائر حضرت سيدالشهداء عليه‌السلام و حضرت صديقه كبری عليها‌السلام » نيز ميتوانيد به سایت ایشان  بخش سخنرانی ها مراجعه كنيد.

ولی علی الحساب در راستای اسلام التقاطی و نقش مداحی ها در اون به عکس زیر توجه کنید:

 حالا شما خودتون اين جور مداحان رو با مداحان واقعي مقايسه كنيد.)

حالا كه اين عكس رو ديديد حيفم مياد اين يكي رو نشونتون ندم كه از عشق و علاقه زياد البته از نوع خاله خرسه حكايت ميكنه. اينم يه نمونه از عدم درك درسته:

در ادامه تحريف واقعيتها و برداشتهاي نادرست التقاطي از اسلام ميتوان به تلاش در جعل سخناني به اسم حديث اشاره كرد كه در اينجا به مناسبت به برخي از آنها اشاره ميشود.

ضرب المثل معروفي ميگويد  «ربّ مشهورٍ لا اصل له.»  در جريان كربلا بعضى از سخنان با اين كه غير مستند و جعلى‏اند، بسيار مشهور و متداول نيز هستند تا آنجا كه ، برخى به اشتباه آنان را به امام حسين (ع) نسبت ميدهند گويي آنها را مسلّم الصدور پنداشته، بدون تأمل و تحقيق. البته در زمينه تحقيق براي جعلي بودن حديث مباني حساس و دقيقي وجود دارد هرچند من با عملكرد برخي به اصطلاح محققين قيچي به دست كه بدون نظر به اين دقتها و مباني، احاديث را از دم درو ميكنند موافق نيستم. اما برخي سخنان دلايل قطعي و يقيني در جعل آن وجود دارد كه قابل ترديد نيست.......

در اينجا نه قصد طرفداري از يك جناح را در مقابل جناح ديگر دارم و نه قصد بحث سياسي و سياسي كرن بحث. آنچه در اينجا نوشته ام دغدغه فكري است نسبت به برداشتهاي التقاطي از اسلام.

خدا حفظ كند استاد بزرگوار ما را. يك وقتي ميفرمود پيش از انقلاب يكي از آفتهاي بزرگ نفوذ تفكرات انقلابي انحرافي در ميان بچه مسلمانها بود. نفوذ تفكراتي چون  تفكرات ماركسيستي كه همه چيز را در مبارزه خلاصه ميكند. تفكر اقتصادي آن نيز در نفي ثروت و حذف ثروتمندان ظهور مي يابد. اين تفكرات كه منجر به اقتصاد دولتي در دولتهاي نخست نظام شد كم كم در بين انقلابيهاي مسمان نفوذ يافت بدون آنكه منشا و آبشخور آن براي ايشان معلوم باشد. مشكل از آنجا ناشي ميشد كه مرز تفكر انقلابي و حركتزاي اسلام با تفكر ماركسيستي خيلي مشخص نشده بود. شايد از اين روست كه شهيد مطهري  بخش مهمي از آثار و حتي جان خويش را به روشن ساختن اين مرز و مبارزه با ماركسيسم اختصاص ميدهد. بسياري از دانشجويان انقلابي مسلمان كه متاسفانه شناخت صحيحي از اسلام و مباني آن نداشتند، به سادگي در هيجانات آن روزها جذب شعارهاي رنگارنگ و فريبكارانه ماركسيستي، ميشدند. اين مرز حتي در سخنان شخصيتي چون شريعتي هم مشخص نبود. اين مشكل به طور حاد خود را در گروهكهايي چون مجاهدين خلق و فرقان و ... نشان داد....

نوحه ای دیگر از نزار القطری به زبان فارسی:

یا رب، یا رب،ابکی علی من قتلوه و هو ظامی

(خدایا بر کسی می گریم که در حال تشنگی کشته شد)

سرت از پیکر پاکت که لب تشنه بریده
بدنت را که به خاک سیه کشته کشیده

به لب آب روان کشته ی لب تشنه که دیده
چه بود جرم و گناهت که مرمل به دمائی

تن عریان تو خونین به زمین در بر زینب
شده در لجه ی خون غرق مه انور زینب

نبود بی تو دگر تاب و توان یاور زینب
چه کند خواهر افسرده به هنگام جدایی...

امسال محرم نوحه ای از صدا و سیما پخش شد که مورد اقبال فراوانی قرار گرفت.این نوحه در حسینیه ای در کربلا اجرا شده که تلوزیون ایران آنرا ضبط و در ۲۲ دی امسال از شبکه ۳ پخش نمود.

نزار القطری البته در خارج از ایران چندان ناشناخته نیست؛ او در عراق، کویت و قطرچهره‌ای بسیار معروف و محبوب است.

«نزار فضل الله روانی» 34 سال پیش در قطر به دنیا آمد. خانواده او هنوز هم در قطر و در محله شیعه‌نشین زندگی می‌کنند. نزار بعد از پایان تحصیلات اولیه، برای آموختن علوم دینی به نجف آمد و در درس آیت‌الله سیستانی هم شرکت کرد. او 5 سال هم در انگلیس برنامه‌ریزی تلویزیونی خواند. از 6 سال پیش در کویت اجرای برنامه کودک را به عهده گرفت. نزار ـ که خودش ۳ فرزند، کوثر و حسین و علی دارد ـ از آن تاریخ به بعد یک عموی تلویزیونی شد و چهره محبوب بچه‌های عرب.

اما معروفیت نزار وقتی به اوج رسید که 3 سال پیش یک پسربچه 7 ساله به اسم «سجاد» را که از نوعی سرطان رنج می‌برد و در سفری به مدینه در کنار قبر حضرت ام‌البنین(س)، به طرز معجزه‌آسا شفا گرفته بود، به برنامه‌اش آورد و با مدارک پزشکی قبلی و فعلی سجاد، ماجرای شفای او را به بینندگان نشان داد.

این ماجرا باعث 2 اتفاق شد؛ اول اینکه نزار برنامه‌اش در تلویزیون دولتی کویت را از دست داد و دوم هم اینکه نزار خودش هم مثل بینندگان متحول شد؛ قصیده‌ای در مدح حضرت ام‌البنین سرود و شروع به مداحی برای ائمه(ع) کرد.

نزار به دعوت شیعیان کربلا، به این شهر آمد و از همین جا زبان فارسی را یاد گرفت. وی به زبانهای عربی،فارسی و اردو تسلط دارد.

اگر توی اینترنت بگردید، نوحه‌های بسیاری از نزار پیدا می‌کنید که عربی- فارسی یا عربی- انگلیسی هستند. امروز نزار ساکن کربلاست.

او در کنار مداحی، همچنان علاقه اصلی‌اش- یعنی برنامه‌سازی کودک- را هم دنبال می‌کند. سال گذشته او یک سریال 14قسمتی به اسم «قطار سریع» ساخت که با 2 عروسک به اسم‌های فرح و مرح، به شهرهای مذهبی شیعیان می‌رفتند و برای همین سریال به ایران و مشهد هم آمد.

این سریال- که از تلویزیون عراق و شبکه المنار لبنان پخش شد- آن‌قدر طرفدار داشت که نزار را به فکر ادامه ساخت برنامه با این دو شخصیت عروسکی هم بیندازد. قرار است او سریال جدیدی با عنوان «خاطرات روزانه (یومیات) فرح و مرح» هم بسازد که احتمالا پخش آن طبق برنامه از 13 رجب آینده شروع خواهد شد و خود نزار در این سریال، پدر فرح و مرح خواهد بود.

نزار القطری - مداح محبوب محرم امسال ایرانی‌ها- یک سایت کودکانه با نام اطفال الشیعه هم دارد.

برای متن  نوحه به ادامه مطلب و دانلود نوحه به اینجا مراجعه کنید.

كسي كه خوابه،ميشه بيدارش كرد،اما كسي كه خودشو به خواب زده ،ديگه بيدار بشو نيست.