نوروز جشن تحول طبیعت است در تحویل سال جدید.
و دقیقا همین تحول است که ما به آن نیاز داریم. آب اگر راکد و بدون تغییر بماند گنداب میشود. اما اگر در چرخه تحول طبیعی جریان یابد باران، رود و دریایی است که مظهر پاکی و پاکیزگی است.
انسان ها هم همینگونه اند. آدمهایی هستند که هیچوقت در خودشان بازنگری نمیکنند. هیچگاه نو و تازه نمیشوند. هرگز به فکر جدید شدن نمی افتند. این آدمها کم کمک مرداب میشوند. بو میگیرند. فسیل میشوند و جز آلودگی ثمری نخواهند داشت. انسانها نیز نیاز به تحول و نو شدن دارند. نیاز به بازنگری در خویشتن. این همان است که در علم اخلاق به آن محاسبه میگویند و مقدمه سلوک اخلاقی است.
یعنی برگردی و به خودت یک نگاه دوباره بیاندازی و بدیهایت را به خوبی بدل کنی. قرآن میگوید "یبدل الله سیئاتهم حسنات" خدا بدی هایشان را به خوبی تبدیل میکند. نه اینکه بدی ها را میبخشد بلکه تبدیل میکند. دقیقا مثل فضولات طبیعت برگهای زرد پژمرده که تبدیل به گلهای تازه و برگهای نو میشود.این همان اصل تحول است که ما به آن نیاز داریم.
و نوروز گذشته از همه حرفهایی که در موافقت یا مخالفت آن از طرف برخی گفته شده است، فرصت مناسبی است برای بازنگری و تحول درونی انسان. برای جاری شدن. سبز شدن و تازه شدن.
الهی حول حالنا الی احسن الحال.
نوروزتان پر از تحول و نو آوری.
