به گزارش سایت رجا نیوز در گردهمایی  ائمه جماعات و وعاظ تهران که به دعوت جامعه روحانیت مبارز و برای انتخابات میان دوره ای تهران در مدرسه عالی شهید مطهری تشکیل شد، آیت الله مهدوی کنی  در سخنانی تصریح کرد: "من در هيچ دوره اي به 30 نفر نامزدهاي اصولگرايان رأي نمي دادم اما در اين دوره به همه اين فهرست راي دادم، هرچند مي دانم برخي از افراد خارج از اين فهرست اصلح هستند."

 

از آنجاییکه این وبلاگ اصلا سیاسی نیست و دغدغه های سیاسی را دنبال نمیکند و من دغدغه های سیاسیم را جای دیگری مینویسم، در ادامه مباحث دینی و مذهبی و بیان مبانی شرعی انتخابات سوال دیگری را مطرح میکنم.

به راستی نماینده منتخب باید دارای چه ویژگیهایی باشد؟ آیا شرعا در انتخاب افراد پارامترهایی باید لحاظ شود؟ آیا انتخاب فرد صالح بجای اصلح دارای مجوز و مبنای شرعی است؟ و اگر لازم نیست لزوما فرد اصلح انتخاب شود و کافی است کاندیدای مورد تایید جناح و دسته و گروه و سلیقه صالح باشد و نه اصلح، پس چرا برخی افراد سعی میکنند سلیقه دیگران را نفی کنند؟ اصلا اصلحیت و صالح بودن در انتخابات یعنی چه؟ آیا بینش سیاسی، عملکرد موفق، ظاهر و بسیاری مسایل دیگر در اصلحیت نقش دارد؟ شاید مبنای این حرف را باید در امامت مفضول بر فاضل جستجو کرد. به هر حال آیه الله مهدوی کنی با این سخن خود پای سلیقه در انتخاب را به انتخابات گشود و خط بطلان بر پدر خواندگی و تعیین تکلیف برای مردم کشید و به تعبیر یکی از دوستان پلورالیسم سیاسی را پذیرفت. من نیز این سعه صدر را به ایشان تبریک میگویم.